tag:blogger.com,1999:blog-32692682011-04-21T19:20:06.592-07:00arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comBlogger361100tag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-817491902002-09-17T18:13:00.000-07:002002-11-08T07:28:28.000-08:00يا حق <br />اي كه به يادت روزها سپري كردم و شبها، اي كه شعرم را برايم نوشتي و گ�تي چه زيباست، چرا بار آخر گ�تي حوصلهً چرت و پرت ندارم؟ و اي كه گ�تي اين حر�هاي دلمرده را ننويسم كه حالت گر�ته نشود! و گ�تي كه هميشه ننر هستم و ناراضي....نميدانم...چه خوش گ�ت حا�ظ وقتي گ�ت: <br />اين چه استغناست يارب وين چه قادر حكمتست <br />كاين همه زخم نهان هست و مجال آه نيست <br />من دلداده اي هستم بي منت ،اما منطق هم سرم مي شود...نه اين كه تحمل شنيدن توهين با حر�ي مخال� نداشته باشم اما همين جا از همه خواهش ميكنم اگر به من توهين هم خواستيد بكنيد با دليل..... <br />اگر بدانيد آدم وقتي اين حر�ها را از كساني كه در زندگيش با مردم �رق دارند ميشنود...چه حالي بهش دست مي دهد <br />حكيمي �رمود : بجاي آنكه ديگران را ن�ي كني خودت را اثبات كن ! <br />******************* <br />من گداي عشقم و سجاده ام درگاه يار <br />باده پيماي لب شيرين بي همتاي يار <br />ديده بينا ميكنم با بوي آن پيراهني <br />كاو نسيمي يادم آرد از بهار زل� يار <br />ديگران گر گنج قارون بهر مه رويي دهند <br />من شوم آيينه اي بر آ�تاب روي يار <br />جمع مستان را چه جاي من كه در اين ميكده <br />باده ام لعل لب و پيمانه ام چشمان يار <br />زخمه هاي خوش نوازد پنجه ام در بزم عيش <br />وقت خلوت مرهم عشق است و تار زل� يار <br />اينهمه خون دل و آب نظر كز من بر�ت <br />اشكي از شمعي كه ميسوزد به خلوتگاه يار <br />ار چه نزد گلرخان لا� خودي نتوان زدن <br />من نمودم آنچه بودم، بو كه گيرد چشم يار <br />قلب بي آرام ما هر دم به سويي ميبرند <br /><i>دلشده</i> ميماند و آهي ز داغ هجر يار... <br />هر روز ياري دل ميشكند و عهد ميشكند و پيمان.... <br />يا به قول مولانا : <br />هر كسي از ظن خود شد يار من <br />وز درون من مجست اسرار من <br />خرم و آزاد باشيد <br />يا دوست <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-81749190?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-815763112002-09-13T17:41:00.000-07:002002-09-20T16:25:51.000-07:00يا حق <br />مطلبي هست كه تمام روز مثل يك بغض توي گلوم گير كرده و دارم سعي ميكنم با نوشتن از شرش خلاص بشم: <br />ديشب خواب <b>احمد</b> رو ديدم....نشسته بود كنار يك ديوار و زل زده بود به من...موهاش رو كوتاه كرده بود و ريشش رو از ته زده بود...نگاه معني داري به من كرد و گ�ت : <i>تو خجالت نمي كشي ؟!!</i> <br />و زد زير گريه...چه گريه اي...از گريه اش منهم گريه ام گر�ت...با بغض گ�تم احمد؟...تو و گريه‌ ؟! احمدي كه همه ايران ميشناسنش و گريه ؟! <br />گريه اش بلندتر شد..گ�ت : كاش هيچكس منو نمي شناخت ..من همش 3 ساله اين توام...12 سال ديگه چي ؟! گ�تم احمد از اعدام كه بهتره ؟...نيست‌‌ ؟؟ <br />گ�ت : به علي قسم به اعدام راضيم...به علي قسم رو هميشه ميگ�ت....... <br />گ�ت اين انصا�ه كه تو اونسر دنيا راست راست راه بري و من قيا�هً روز به روز داغونترم رو توي آيينهً توالت ببينم ؟!! <br />سرم پايين بود...نميتونستم توي چشماش نگاه كنم...چشماش كه نه...چشمش (وقتي موقع بازجويي سرش رو �رو كرده بودند توي مستراح چشم چپش ع�ونت كرد و از بين ر�ت)..تمام تنم ميلرزيد...الان هم ميلرزه...گ�تم احمد دلت رو قوي كن...گ�ت دلي نمونده... <br />خواستم كمي بهش روحيه بدم...گ�تم احمد يادته؟ باشگاه ژيمناستيك ؟ اخوان كه هي تمرين هاي خركي ميداد ؟ يادته ميومدم دم مغازه عطاري دنبالت كه با هم بريم باشگاه ؟ گل كوچيك توي كوچه ؟ همسايه بد اخلاقه كه هميشه توپمون رو سوراخ ميكرد ؟ <br />چشماش رو هم گذاشت....ن�س عميقي كشيد و گ�ت : برو آرش...اينجا جاي تو نيست. گ�تم دست شما درد نكنه...بيرونم ميكني‌ ؟! <br />گ�ت : برو تا تو هم نشدي عين من!!! برو..گ�تم چيزي ميخواهي برات بيارم ؟ گ�ت : بيزحمت يه ليوان آب..يزيدها روزي �قط دو بار اجازه آبخوري ميدن... <br />از خواب بيدار شدم و تا همين الان خرابم..حتي يادم ر�ت به مادرم زنگ بزنم...ما كه ر�يق خوبي براي احمد نبوديم. شايد راهي پيدا شد كه بتونم دردش رو كمي آروم كنم.....زنده باد احمد! <br />احمد باطبي در اولين روز درگيريها (هجدهم تير) دستگير شد.اگر كسي دوست داشت بيشتر در مورد احمد بدونه يك سري به <a href="http://www.akunews.com/asnad/batebi/">اينجا</a> بزنه <br />احمد كاش ميشد صدام رو بشنوي...به خودت قسم آرزو دارم يك بار ديگه لبت رو خندون ببينم <br />يا <b>حق</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-81576311?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-814243152002-09-10T15:27:00.000-07:002002-09-10T17:15:34.000-07:00يا حق <br />با اين شاهكار استاد شهريار از پانزده سالگي آشنا هستم و هر بار كه ميخوانمش گويي بار اول است. با خودم �كر كردم شايد بد نباشد براي شما هم بنويسم، <br />�قط قبلا اين توضيح را داده باشم كه اين شعر كمي طولانيست ولي اگر ميخوانيد، يكسره بخوانيد كه از لط�ش چيزي كم نشود: <br />(تقديم به كساني كه درد بي مادري را چشيده اند) <br /><b>اي واي مادرم</b> <br />آهسته باز از بغل پله ها گذشت <br />در �كر آش و سبزي بيمار خويش بود <br />اما گر�ته دور و برش هاله اي سياه <br />او مرده است و باز پرستار حال ماست <br />در زندگي ما همه جا وول ميخورد <br />هر كنج خانه صحنه اي از داستان اوست <br />در ختم خويش هم به سر كار خويش بود <br />بيچاره مادرم... <br />********************************* <br />هر روز ميگذشت از اين زير پله ها <br />آهسته، تا بهم نزند خواب ناز من <br />امروز هم گذشت...در باز و بسته شد <br />با پشت خم از اين بغل كوچه ميرود <br />چادر نماز �ل�لي انداخته به سر <br />ك�ش چروك خورده و جوراب وصله دار <br />او �كر بچه هاست <br />هر جا شده هويج هم امروز ميخرد <br />بيچاره پيرزن، همه بر� است كوچه ها <br />********************************* <br />او از ميان كل�َت و نوكر ز شهر خويش <br />آمد به جستجوي من و سرنوشت من <br />آمد چهار ط�ل دگر هم بزرگ كرد <br />آمد كه پيت ن�ت گر�ته به زير بال <br />هر شب درآيد از در يك خانهً �قير <br />روشن كند چراغ يكي عشق نيمه جان <br />او را گذشته ايست سزاوار احترام: <br />تبريز ما ! به دور نماي قديم شهر <br />در (باغ بيشه) خانه مرديست با خدا <br />هر صحن و هر سراچه يكي دادگستري است <br />اينجا به داد نالهً مظلوم ميرسند <br />اينجا ك�يل خرج موَكل بود وكيل <br />مزد و درآمدش همه صر� ر�اه خلق <br />در باز و س�ره پهن <br />بر س�ره اش چه گرسنه ها سير ميشوند <br />يك زن مدير گردش اين چرخ و دستگاه <br />او مادر من است <br />******************************* <br />انصا� ميدهم كه پدر رادمرد بود <br />با آنهمه درآمد سرشارش از حلال <br />روزي كه مرد، روزي يكسال خود نداشت <br />اما قطارهاي پر از زاد آخرت <br />وز پي هنوز قا�له هاي دعاي خير <br />اين مادر از چنان پدري يادگار بود <br />تنها نه مادر من و درماندگان خيل <br />او چراغ روشن ايل و قبيله بود <br />خاموش شد.....دريغ <br />نه ! او نمرده...ميشنوم من صداي او <br />با بچه ها هنوز سر و كله ميزند <br />ناهيد لال شو...بيژن برو كنار.... <br />ك�گير، بيصدا، دارد براي ناخوش خود آش ميپزد <br />***************************** <br />او مرد و در كنار پدر زير خاك ر�ت <br />اقوامش آمدند پي سر سلامتي <br />يك ختم هم گر�ته شد و پر بدك نبود <br />بسيار تسليت كه به ما عرضه داشتند <br />لط� شما زياد... <br />اما نداي قلب به گوشم هميشه گ�ت: <br />اين حر�ها براي تو مادر نميشود <br />پس اين كه بود ؟! <br />ديشب لحا� رد شده بر روي من كشيد؟ <br />ليوان آب از بغل من كنار زد <br />در نص�ه هاي شب <br />يك خواب سهمناك و پريدم به حال تب <br />نزديكهاي صبح <br />او باز زير پاي من، اينجا نشسته بود <br />آهسته با خدا راز و نياز داشت <br />نه.....او نمرده است <br />نه...او نمرده است كه من زنده ام هنوز <br />او زنده است در غم و شعر و خيال من <br />ميراث شاعرانهً من هر چه هست از اوست <br />كانون مهر و ماه مگر ميشود خموش ؟ <br />آن شيرزن بميرد؟! او شهريار زاد <br />هرگز نميرد آنكه دلش زنده شد به عشق <br />******************************* <br />او با ترانه هاي محلي كه ميسرود <br />با قصه هاي دلكش و زيبا كه ياد داشت <br />از عهد گاهواره كه بندش كشيد و بست <br />اعصاب من به ساز و نوا كوك كرده بود <br />او شعر و نغمه در دل و جانم به خنده كاشت <br />وانگه به اشكهاي خود آن كشته آب داد <br />لرزيد و برق زد به من آن اهتزاز روح <br />وز اهتزاز روح گر�تم هواي ناز <br />تا ساختم براي خود از عشق عالمي <br />او پنجسال كرد پرستاري مريض <br />در اشك و خون نشست و پسر را نجات داد <br />اما پسر چه كرد براي تو؟ هيچ، هيچ <br />تنها مريضخانه، به اميد ديگران <br />يكروز هم خبر: كه بيا...او تمام كرد <br />****************************** <br />در راه قم به هرچه گذشتم عبوس بود <br />پيچيده كوه و �حش به من داد و دور شد <br />صحرا همه خطوط كج و كوله و سياه <br />طومار سرنوشت و خبرهاي سهمگين <br />درياچه هم به حال من از دور ميگريست <br />تنها طوا� دور ضريح و يكي نماز <br />يك اشك هم به سورهً ياسين من چكيد <br />مادر به خاك ر�ت......... <br />آنشب پدر به خواب من آمد، صداش كرد <br />او هم جواب داد <br />يك دود هم گر�ت به دور چراغ ماه <br />معلوم شد كه مادره از دست ر�تني است <br />اما پدر به غر�ه باغي نشسته بود <br />شايد كه جان او به جهان بلند برد <br />آنجا كه زندگي ستم و درد و رنج نيست <br />اين هم پسر كه بدرقه اش ميكند به گور <br />يك قطره اشك! مزد همه زجرهاي او <br />مادر بخواب خوش....منزل مباركت.... <br />***************************** <br />آينده بود و قصه بي مادري من <br />ناگاه..ضجه اي كه بهم زد سكوت مرگ <br />من ميدويدم از وسط قبرها برون <br />او بود و سر به ناله برآورده از مغاك <br />خود را به ضع� از پي من باز ميكشيد <br />ديوانه و رميده دويدم به ايستگاه <br />خود را بهم �شرده، خزيدم ميان جمع <br />ترسان ز پشت شيشهً در، آخرين نگاه <br />باز آن س�يد پوش و همان كوشش و تلاش <br />چشمان نيمه باز: از من جدا مشو.... <br />مي آمديم و كله من گيج و منگ بود <br />انگار در دل من جيوه آب ميكنند <br />پيچيده صحنه هاي زمين و زمان به هم <br />خاموش و خو�ناك همه ميگريختند <br />ميگشت آسمان كه بكوبد به مغز من <br />دنيا به پيش چشم گنهكار من سياه <br />وز هر شكا� و رخنهً ماشين غريو باد <br />يك ناله ضعي� هم از پي، دوان دوان <br />مي آمد و به مغز من آهسته مي خليد: <br />تنها شدي پسر.... <br />**************************** <br />باز آمدم به خانه، چه حالي! نگ�تني <br />ديدم نشسته مثل هميشه كنار حوض <br />پيراهن پليد مرا باز شسته بود <br />انگار خنده كرد ولي دلشكسته بود: <br />بردي مرا به خاك سپردي و آمدي ؟ <br />تنها نميگذارمت اي بينوا پسر <br />مي خواستم به خنده درآيم ز اشتباه <br />اما خيال بود.... <br />اي واي مادرم...... <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-81424315?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-813297272002-09-08T16:01:00.000-07:002002-09-08T16:43:49.000-07:00يا حق <br />گ�تي برات جالبه كه من كلمه حق به زبون ميارم. گ�تي عجيبه كه زير نوشته هام اسما ً الله به چشمت ميخوره. گ�تي چقدر عوض شدم....گ�تي و خنديدي....چه خنده اي..... <br />كه قيمت روش نميشد گذاشت....از اون خنده ها كه دنياي كوچك اطرا�ت رو ميخندونه. <br />يا نميخندي و يا وقتي ميخندي از ته دل بيرون مياد و از لب و چشمت سرازير ميشه. خوش بحال كساني كه وقتي ميخنديدي دور و برت بودند. <br />سودابه من اونقدرها هم كه تو ميگي �رق نكردم..يك درصد هم احتمال اين رو بده كه تو چشمت بازتر شده. <br />�رق هايي هم كه من كردم مال 2 سال روي اين صندلي ، تك و تنها ، نشستن و �كر كردنه. <br />ميدوني تنهايي 2 تا حسن داره: <br />اول اينكه وادارت ميكنه �كر كني و دوم : خودت رو ميشناسي <br />قشنگ متوجه ميشي كه از چه سبك كتاب خوشت مياد، صبحها چقدر طول ميكشه تا مغزت آماده بشه براي �كر كردن و ... <br />و اينطور به ارزشهاي زندگيت پي ميبري <br />من هم �كر ميكنم كه پي بردم. حالا درست يا غلط ديگه من جوابگو هستم ولي به قول حا�ظ : <br />من نخواهم كرد ترك لعل يار و جام مي---زاهدان معذور داريدم كه اينم مذهبست <br />خود شناسي هم كه قدم اول و آخره، يادته ؟ <br />مَن عَرَ�َ نَ�سه، �َقَد عَرَ�َ رَبه ؟ <br />....دوستت به شوخي گ�ته بوده كه من يك كلمه هم براي تو ننوشتم، خب راست هم گ�ته <br />من براي همه مينويسم و آخر از همه براي خودم <br />مهرباناني كه طي اين مدت آتش لط�شون يكسره گرماي خلوت من بوده ميدونند كه براي چه و براي كه مينويسم <br />مولانا گ�ت : مرد را دردي اگر باشد خوشست --- درد بيدردي علاجش آتش است <br />جاي ديگه هم �رموده كه : آتشي از عشق بر جان بر �روز--- سر بسر حر� و عبارت را بسوز <br />من هم كه <i>در طلب زهره رخ ماه رو -- مينگرد جانب بالا دلم</i> <br />چند خطي به ذهنم اومد كه نا تمام موند. اگر روزگار �رصت اتمامش رو داد ، تقديم به شماست.. <br />از حكيم �روغي بسطامي غزلي به خاطرم اومد كه ديدم بد نيست براي ختم مطلب بنويسم: <br />گر عار� حق بيني، چشم از همه برهم زن <br />چون دل به يكي دادي، آتش به دو عالم زن <br />هم چشم تماشا را، بر روي نكو بگشا <br />هم دست تمنا را، در گيسوي پر خم زن <br />هم نكتهً وحدت را، با شاهد يكتا گو <br />هم بانگ انا الحق را، بر دار معظم زن <br />گر تكيه دهي وقتي، بر تخت سليمان ده <br />ور پنجه زني روزي، در پنجهً رستم زن <br />گر دردي از او بردي، صد خنده به درمان كن <br />ور زخمي از او خوردي، صد طعنه به مرهم زن <br />چون ساقي رنداني، مي با لب خندان خور <br />چوي مطرب مستاني، ني با دل خرم زن.... <br />شاد باشي و سر سبز <br />يا حق<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-81329727?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-812102612002-09-05T16:38:00.000-07:002002-09-05T16:38:44.516-07:00يا حق <br />راستش يكه�ته كه من مسا�رت بودم گويا ات�اق مهمي ا�تاده و من بيخبر ماندم: <br /><b>آريا</b> ر�ته!!! <br />ميخواهم تمام كساني كه به هر نحوي با آريا عناد دارند بدانند كه من اين نوشته را به ياد آريا مينويسم نه براي آريا...پس اگر مشكلي هست با من تماس بگيرند نه با آريا....... <br />آريا ر�تي ؟ پس تكلي� ما ؟ <br />بي يار مگر ميشود نوشت ؟ من تازه آمده بودم كه بر تو تكيه كنم <br />در اين پست دنيا كه هر آني عزيزي ميرود يا ميبرندش تو چرا ؟ <br />آريا من و تو بين مصراع اشعار، س�رها كرده ايم......پروازها...... <br />اشكها ريخته ايم و باده ها.......... <br />آريا ميدانم ديوانهً <b>سايه</b> اي، اصلا ديوانگي من و تو را باعث و باني <i>سايه</i> است <br />او بود كه سايهً دوستي بر سر ما ا�كند <br />در هجر <b>نيما</b>يش خطاب به يار و <b>شهريار</b>ي ،غزلي سرود: <br />حالا كه تو ميروي من يار ديگري ندارم اين غزل را براي خودت مينويسم : <br />با من بيكس تنها شده يارا تو بمان <br />همه ر�تند ازين خانه، خدا را تو بمان <br />من بي برگ خزان ديده، دگر ر�تني ام <br />تو همه بار و بري، تازه بهارا تو بمان <br />داغ و درد است همه نقش و نگار دل من <br />بنگر اين نقش به خون شسته، نگارا تو بمان <br />زين بيابان گذري نيست سواران را، ليك <br />دل ما خوش به �ريبي است، غبارا تو بمان <br />هر دم از حلقهً عشاق پريشاني ر�ت <br />به سر زل� بتان، سلسله دارا تو بمان <br />شهريارا تو بمان بر سر اين خيل يتيم <br />پدرا ! يارا ! اندوهگسارا، تو بمان <br />سايه در پاي تو چون موج چه خوش زار گريست <br />كه سر سبز تو خوش باد، كنارا تو بمان <br />اگر امري داشتي دريغ مكن..... <br />يا حق<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-81210261?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-807030252002-08-25T15:45:00.000-07:002002-08-25T15:45:27.486-07:00يا حق <br />تيغ هجرش چون به قلبم شد پديد <br />شرحه شرحه روح و جانم بردريد <br />نقش لبخند از لبانش محو شد <br />روزگار تلخ غم از ره رسيد <br />خود ندانستم كه چون عبدش شدم <br />تا شميم زل� او بر من دميد <br />خاك راهش مي شدم بي اختيار <br />بيو�ا آن راه ديگر برگزيد <br />آنكه دل ميدادمش هر روز و شب <br />روز و شامم را ربود و پر كشيد <br />روي زرد شمع تر شد ز آه من <br />سوخت چون سوز و �غان من بديد <br />گ�تمش اي خوش خرام مه جبين <br />ديده ام در انتظارت شد سپيد <br />ياد باد آندم كه ديدم قامتش <br />كاتشي نو بر دل زارم جهيد <br />مطرب و نقاش خود از مردمند <br />شور معشوق اين هنرها آ�ريد <br />تا نباشد سينه مالامال درد <br />از ني آن سر نهان نتوان شنيد <br />درد ما نشنيد و رو گرداند و ر�ت <br />قصر آمالم به خاك و خون كشيد <br /><i>دلشده</i> پندي مگيرد زين حديث <br />كاو همان اول به عشقش شد شهيد <br />تقديم بر او كه ر�ت و يادش زخمي بر سينهً سوخته ما شد <br />يا دوست<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-80703025?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-806856772002-08-25T04:01:00.000-07:002002-08-25T04:01:12.296-07:00يا حق <br />سلام بر همه. سلام به تمام عزيزاني كه من رو دوباره به اينجا كشيدند تا بنويسم. به قول <b>سايه</b> : <br />نسيم ن�س دوست، به من خورد و چه خوشبوست <br />من هم پي اين نسيم آمدم....هر چه باشه از دلشده بعيد بنظر مياد كه درخواست دوست رو رد كنه...چشم، قول ميدم از همين امشب دوباره بنويسم <br />سرا�راز باشيد <br />يا او<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-80685677?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-774840522002-06-07T18:40:00.000-07:002002-06-07T18:42:00.000-07:00يا حق <br />خاطر از اين دير �نا شستم و در طلب گوشه دنجي شدم <br />تا بنهم سر به خرابات عشق، خاك در منزل جانان شدم <br />عاشقي و مكتب دلدادگي چون مي احمر به رگم اندر است <br />هديه نقاش جهان است اين، كز كرمش صاحب گنجي شدم <br />ماه رخان آ�ت تقوا و دين، سروقدان برده ز عقلم يقين <br />سر محبت به دلم �اش شد تا منشان واله و شيدا شدم <br />كوزه مي آب حياتم نمود، روي وريا از نظرم برزدود <br />ميكده شد مسكن و مكمن مرا، بنده آن ساقي و ساغر شدم <br />جام شراب است كه صا�ت كند، گوهر دردانه و نابت كند <br />سرخوش و مستم همه شب تا سحر، جامه دران بي سر و بي پا شدم <br />رند و نظرباز اگر خوانيم، مست و گنهكار اگر دانيم <br />باك ندارد سر سودا زده، بيخبر از طعنه مردم شدم <br />گ�ت به من پير جهان ديده دوش، خرقه مستي به تن دل بپوش <br />نعره مستانه زدم بر �لك، <i>دلشده</i> خسته و زارش شدم... <br />اينبار غرضم از نوشتن خداحا�ظيست، راستش هرچقدر �كر ميكنم ميبينم نوشتن كار من نيست. تلاش كردم اما در خودم نميبينم. اگر هم چيزي بنويسم تازه و م�يد نخواهد بود و من چون براي دل خودم نمينوشتم اينكار را بي �ايده ميبينم. خواستم خودم را به ديگران بشناسانم ولي گويا بايد از مراحل ساده تر شروع كنم به قول لسان الغيب : <br />بس نكته غير حسن ببايد كه تا كسي <br />مقبول طبع مردم صاحب نظر شود <br />به هر حال از عزيز يا عزيزاني كه انقدر من رو قابل دونسته اند كه وقت بگذارند و تراوشهاي ذهن من رو بخونند تشكر ميكنم. اين ص�حه را هم به يادگار باقي ميگذارم و آدرس <a href="mailto:delshode@aol.com">E-mail</a> هم باقيست تا اگر امري بود در خدمت باشم <br />به پايان آمد اين د�تر------حكايت همچنان....... <br />دلشاد باشيد و سرخوش <br />يا حق<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-77484052?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-771174462002-05-29T15:06:00.000-07:002002-05-29T15:54:15.000-07:00يا حق <br />راستش از وقتي كه عيد سال 73 استاد شجريان توي تلويزيون 7 دستگاه موسيقي رو به 7 مرحله عر�ان ارتباط داد اين �كر حالات و احساسات دستگاه ها يكهو به سرم ريخت و وقتي بيشتر پرس و جو كردم ديدم بيشتر كساني هم كه ميشناسم همين حال رو دارند و هر كس برداشتي از دستگاه ها دارد من هم �كر كردم بد نيست كه احساسم رو در مورد دستگاه ها بگم: <br /><b>ماهور</b> : كه از همان ه�ت نت استاندارد (معمولا <i>دو- ر- مي - �ا - سل - لا - سي</i>) تشكيل شده ، (از گوشه ها صر� نظر كردم ) وقتي ماهور ميشنوم بياد شور، هيجان، خوشحالي، اشتياق،خنده ، صداقت و اطمينان ميا�تم. <br /><b>شور</b> : عده اي از <i>سل</i> شروع ميكنند و عده اي از <i>دو</i> (بستگي به آوازش دارد مثلا بيات ترك يا ابوعطا يا ا�شاري) ولي من شور استاندارد كه از <i>لا</i> شروع ميشود را (البته اعترا� ميكنم �قط شنيدنش را چون نواختنش از نت لا مشكل است) دوست دارم. شور مرا بياد داستانهاي طويل و عاشقانه كه معمولا به نا�رجامي مي انجامد و همچنين به ياد ت�كر پس از شكست، غم و شيريني انتظار مياندازد. <br /><b>سه گاه</b> : معمولا همه يا نت <i>لاكرن</i>(koron) را نت شاهد ميگيرند يا <i>مي كرن</i> را (من نديدم كه كسي از غير ايندو شروع كند). سه گاه دستگاه عجيبيست. هم شكايت ميكند هم عشوه ! آن هم چه عشوه اي. ميگذاردت بين اشك و لبخند ولي وقتي به گوشه مخال� سه گاه (كه به نظر من به خود به وسعت يك دستگاه است)ميرسم ناله ها سر ميگيرد. درد دل، نا اميدي، غم....شكايت از زندگي...انگار حقايق تلخي كه قايمشان كرده ام را پيدا ميكند و نشانم مي دهد. دستگاه زيباييست. <br /><b>چهارگاه</b> : معمولا همه در <i>كوك سل</i> و از نت <i>دو</i> شروع ميكنند (يادم مي آيد استاد يكي از دوستان گ�ته بود اگر يك بار ديگه در <i>كوك �ا</i> چهارگاه زدي پيش من نيا!!). چهارگاه براي من جنگ است و اضطراب و دلهره را با خود مي آورد. سرعت و اقتدار.رشادت و شهادت. من در چهارگاه انتظار شنيدن هر چيزي را دارم. حتي گوشه هاي چهارگاه نيز حكايت جنگ ميكنند : رجز، حصار، بسته نگار....... همه وقت گوش نمي كنم. <br /><b>راست پنجگاه</b> : اجبار است كه اين دستگاه را در كوك �ا اجرا كنيد مگر اينكه نام خانوادگيتان عليزاده، لط�ي، شهناز.......باشد كه در آن صورت صاحب اختياريد و اما راست پنجگاه ؛ اين دستگاه براي من آنقدر شيرين و پرمعناست كه به جراًت ميتوانم بگويم داروست، مسكن است. با صبر و آرامش به دردم گوش ميكند، به رويم ميخندد، به دردم ميگريد براي من ر�يق خوبيست اما هميشه يك چيز تازه در آستينش دارد. <br /><b>نوا</b> : دستگاه پيچيده ايست و براي نوازندگان سنتور چپ و راست دارد.اين هم يكي از آن دو دستگاهيست كه مرحوم وزيري سعي كرد در شور ادغامش كند كه مقبول اساتيد وقت نيا�تاد (دستگاه ديگر راست پنجگاه بود). براي من حكم پير درنا را دارد. درست نميشناسمش اما در دل ميدانم كه بايد به حر�ش گوش كنم، پندم ميدهد. پندي كه براي دركش زمان ميخواهم. <br /><b>همايون</b> : و اما همايون؛ كه بزرگان �رمودند برابر با ه�تمين شهر عشق است: <b>�نا �ي الله</b> . در <i>كوك سل</i> از <i>لا كرن</i> آغاز ميشود و در <i>كوك �ا</i> از <i>دو ديز</i>(diez). حتي اگر از بيات اص�هانش هم بگذري عالميست. شوشتري و بيداد كه جاي خود دارند. سوز است، عشق است، عشق خالص كه در هيچ دكاني نمي تواني بخري الا دكان ساز �روشي. اگر همايون را از زبان عليزاده بشنوم يادم ميرود كيستم، كجايم . به همايون قسم يادم ميرود! اگر از دست توانمند لط�ي سيراب شوم كه آنقدر گريه ميكنم تا نوار تمام شود!!! به نظر من هر كس اين پرده ها را كنار هم چيد و گ�ت اين همايون است حتما اضا�ه كرده كه اين وحي است چرا كه <b>پرده هايش پرده هاي ما دريد</b>. خيلي گويا و زيباست. <br />شادكام باشيد <br />يا حليم<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-77117446?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-767228922002-05-19T07:38:00.000-07:002002-05-19T07:43:35.000-07:00يا حق <br /><b>پير بسطام</b> : سي سال خدا را مي جستم و چنان مي پنداشتم كه من وي را مي جويم تا دانستم وي بود كه مرا مي طلبيد. <br /><b>بايزيد</b> : خداوند از هرآنچه در تصور ماست برتر است و تسبيح ما از آنچه سزاي اوست قاصر و �روتر. <br /><b>عين القضات</b> : �عل جز از آن خداوند نيست چون وي ارواح عاشقان را م�تون مي كند و آنها را از خود باز مي ستاند، دگر گونه شان مي سازد و همه را در وحدت نور خويش مستهلك مي كند. آنجا همه ما آتش عشقي واحد و همانند و عظيم مي گرديم و آن بقا ً بالله، كه دروازه اش �نا �ي الله است. <br /><b>مولانا</b> : وقتي جان آدمي نام حق را بر ل�ظ مي آورد اين ل�ظ حقيقت هستي او را در بر ندارد و هرآنچه انسان خدا را عبارت از آن مي داند خدا نه آن است. <br /><b>حلاج</b> : خداوند نه نيكوست نه نيكوتر نه نيكوترين. <br /><b>ابوسعيد ابي الخير</b> پانزده سال قبل از ابن سينا در خراسان متولد گشت و بدين گونه بود كه درويشي اختيار كرد : <br />روزي به شهر سرخس در آمد و در شارستان لقمان ديوانه را ديد كه بر �راز توده اي خاكستر نشسته و رقعه اي بر خرقه خود مي دوخت، بوسعيد نزد وي برآمد و بر او نگريستن گر�ت. بوسعيد در آ�تاب ايستاده بود، سايهً وي بر خرقه لقمان او�تاد و او آن را همي دوخت. لقمان سر برداشت و گ�ت: <i>بوسعيد من ترا به اين خرقه دوختم !</i> آنگاه دست بوسعيد بگر�ت و او را در خانقاه نزد شيخ برد و دست وي در دست شيخ نهاد و گ�ت : بوال�ضل اين را نگاه دار كه از شماست ! <br />بوسعيد ه�ت سال تمام عزلت گر�ت، خواب و خور بر خود حرام كرد، گوش و زبان بر بست و همواره ذكر <b>الله</b> كردي چندانكه در و ديوار نيز به وي جواب دادند: <b>الله</b> . <br />وي در جمعهً چهارم شعبان چهارصد و چهل، هنگامي كه سنش به هزار ماه رسيده بود خرقه تهي كرد. <br />از بوسعيد پرسيدند درويشي چيست؟ گ�ت : <b>آنكه هرچه در سر داري بنهي و هرچه در ك� داري بدهي و هرچه بر تو آيد از آن نجهي</b>. <br />گ�تند خدا را كجا بايد جست ؟ گ�ت : <i>كجاش جستي كه نيا�تي ؟</i> <br />منابع: <i>كشا� اصطلاحات ال�نون ، رش� الالحاظ �ي كش� الال�اظ</i> <br />يا واحد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-76722892?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-761358482002-05-03T16:06:00.000-07:002002-05-03T16:08:35.000-07:00يا حق <br />ما نرگس چشمت به سر خواب نبازيم <br />بر مستي جام تو بباليم و بنازيم <br />ميل لب لعلت شده درد من مسكين <br />درمان نتوان يا�ت، بسوزيم و بسازيم <br />اي زل� تو منزلگه هر مست بيا�كن <br />از روي خوشت پرده كه ما محرم رازيم <br />بر كعبه و بتخانه چه حاجت كه زمانيست <br />بر قبله ابروي تو در زهد و نمازيم <br />ز آه سحر و نيت كنج لبت اي دوست <br />شعري بسراييم و ربابي بنوازيم <br />از برق نگاهت صنما خرده شراري <br />در خرمن ما ر�ت كه در سوز و گدازيم <br />ساقي مددي كن كه ز سر پنجه لط�ت <br />بر لشكر غم تيغ بر آريم و بتازيم <br />سوداي تو گر <i>دلشده</i> مان كرد ميانديش <br />�خر است كه دل در ره دلدار ببازيم <br />يا اول<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-76135848?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-760005602002-04-30T07:14:00.000-07:002002-04-30T07:16:43.000-07:00يا حق <br />هر دمي چون ني...از دل نالان...شكوه ها دارم <br />روي دل هر شب...تا سحرگاهان...با خدا دارم <br />هر ن�س آهيست كز دل خونين <br />لحظه هاي عمر بي سامان، ميرود سنگين <br />اشك خون آلود من دامان، مي كند رنگين <br />به سكوت سرد زمان...به خزان زرد زمان <br />نه زمان را درد كسي...نه كسي را درد زمان <br />بهار مردميها دي شد...زمان مهرباني طي شد <br />آه از اين دم سرديها...........خدايا <br />نه اميدي در دل من...كه گشايد مشكل من <br />نه �روغ روي مهي...كه �روزد مح�ل من <br />نه همزبان دردآگاهي...كه ناله مي خرد با آهي <br />آه از اين بي درديها..........خدايا <br />نه ص�ايي ز دمسازي به جام مي <br />كه گرد غم ز دل شويد <br />كه بگويم راز پنهان...كه چه دردي دارم بر جان <br />آه از اين بي همرازي.........خدايا <br />وه كه به حسرت عمر گرامي سر شد <br />همچو شراري از دل <b>آذر</b> بر شد و خاكستر شد؛ <br />يك ن�س زد و هدر شد...روزگار من به سر شد <br />چنگي عشقم راه جنون زد...مردم چشمم جامه به خون زد <br />يارا دلم ز بي شكيبي...با �سون خود �ريبي <br />چه �سون نا�رجامي...به اميد بي انجامي <br />آه از اين ا�سون سازي.........خدايا <br /><b>بي همزبان</b> <i>از شاعر معاصر: جواد آذر، خالق سپيده و ساز قصه گو</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-76000560?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-758037632002-04-25T03:22:00.000-07:002002-04-25T06:27:22.000-07:00يا حق <br />ز دو ديده خون �شانم ز غمت شب جدايي <br />چه كنم كه هست اينها گل باغ آشنايي <br />مژه ها و چشم شوخش به نظر چنان نمايد <br />كه ميان سنبلستان چرد آهوي ختايي <br />سر برگ گل ندارم به چه رو روم به گلشن <br />كه شنيده ام ز گلها همه بوي بي و�ايي <br />به كدام مذهبست اين؟ به كدام ملت است اين؟ <br />كه كشند عاشقي را كه تو عاشقم چرايي <br />به طوا� كعبه ر�تم به حرم رهم ندادند <br />كه برون در چه كردي كه درون خانه آيي؟ <br />به قمارخانه ر�تم همه پاكباز ديدم <br />چو به صومعه رسيدم همه زاهد ريايي <br />در دير مي زدم من، ز درون ندا در آمد <br />كه درآ درآ <b>عراقي</b> كه تو هم ازآن مايي <br /><i>شيخ �خرالدين ابراهيم همداني متخلص به عراقي( دمشق688-همدان610)</i> <br />يا م�يد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-75803763?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-755541742002-04-18T11:31:00.000-07:002002-04-18T11:38:57.000-07:00يا حق <br />گويي سالهاست مي شناسمش..صدايش را، شعرهايش را، نگاهش به زندگي را، همه و همه برايم آشناست و قابل پرستش... <br />از <b>سايه</b> مي گويم...بله <b>ه.ا.سايه </b> <br />مجموعه سياه مشقش روبرويم باز...غزلي مي خوانم به نام <b>رنج ديرينه</b> <br />نه ! <a href="http://www.iranian.com/ram/Sayeh/13_ranje_deerineh.ram">او مي خواند</a> و من با او زمزمه مي كنم: <br />حاصلي از هنر عشق تو جز حرمان نيست <br />آه از اين درد كه جز مرگ منش درمان نيست <br />اين همه رنج كشيديم و نمي دانستيم <br />كه بلاهاي وصال تو كم از هجران نيست <br />آنچنان سوخته اين خاك بلاكش كه دگر <br />انتظار مددي از كرم باران نيست <br />به و�اي تو طمع بستم و عمر از ك� ر�ت <br />آن خطا را به حقيقت كم ازاين تاوان نيست <br />اين چه تيغ است كه در هر رگ من زخمي از اوست <br />گر بگويم كه تو در خون مني بهتان نيست <br />رنج ديرينه انسان به مداوا نرسيد <br />علت آن است كه بيمار و طبيب انسان نيست <br />صبر بر داغ دل سوخته بايد چون شمع <br />لايق صحبت بزم تو شدن آسان نيست <br />تب وتاب غم عشقت دل دريا طلبد <br />هر تنك حوصله را طاقت اين طو�ان نيست <br /><i>سايه</i> صد عمر در اين قصه بسر ر�ت و هنوز <br />ماجراي من و معشوق مرا پايان نيست <br />يا ملك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-75554174?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-755260612002-04-17T17:32:00.000-07:002002-04-17T17:32:48.673-07:00يا حق <br />يكي از عزيزان �رمود كه من در اين ص�حه يا از خودم شعر بگذارم يا از بزرگان. يا به عبارت ديگر شعر خودم را در كنار اشعار بزرگان قرار ندهم، من هم در جواب اين دوست عرض مي كنم كه: من بارها ذكر كردم كه ل�ت پراكني اين حقير هر چند وزن و قا�يه دارد ولي به نظر خودم مستحق لقب شعر نيست. به هر حال اين غزل شيخ اجل چنان در دلم نشست كه : <br />در دل و جان خانه كردي عاقبت--هر دو را ويرانه كردي عاقبت <br />با خودم گ�تم اين لذت را با شما قسمت كنم: <br />نه طريق دوستان است و نه شرط مهرباني <br />كه به دوستان يكدل سر دست بر�شاني <br />دلم از تو چون نرنجد كه به وهم درنگنجد <br />كه جواب تلخ گويي تو بدين شكر دهاني <br />ن�سي بيا و بنشين،سخني بگو و بشنو <br />كه ز تشنگي بمردم بنام زندگاني <br />عجبت نيايد از من سخنان سوزناك <br />عجبست اگر نسوزم چو بر آتشم نشاني <br />نه خلا� عهد كردم كه حديث جز تو گ�تم <br />همه بر سر زبانند و تو در ميان جاني <br />دل عار�ان ربودند و قرار پارسايان <br />همه شاهدان به صورت، تو به صورت آن معاني <br />مزن اي عدو به تيرم كه بدين قدر نميرم <br />خبرش بگو كه جانم بدهم به مژدگاني <br />مده اي ر�يق پندم كه به كار در نبندم <br />تو ميان ما نداني كه چه مي رود نهاني <br />دل دردمند <i>سعدي</i> ز محبت تو خون شد <br />نه به وصل مي رساني نه به قتل ميرهاني <br />يا قدوس<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-75526061?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-114128732002-04-03T05:22:00.000-08:002002-04-03T10:29:13.000-08:00يا حق <br />تو آن رازي كه از شرحش زبانم ناتوان گشته <br />تو آن جامي كه از خمرش نهان دل عيان گشته <br />تو آن نوري تو آن شوري تو آن غماز مسروري <br />تو آن شمعي كه خورشيد جهان ا�روز من گشته <br />زدي آتش سراپايم بدان چشمان عالم سوز <br />وه از گيسوي مشكينت كه جانم را بلا گشته <br />چو پروانه كه عمرش در طوا� نور جانان شد <br />بگرديد و بسوزيد اي دل آشوبان سر گشته <br />نه من سرمستم از ذكرت كه هر دلداده اي چون من <br />چو نامت بر زبان آرد از اين عالم رها گشته <br />بسي شبها كه با يادت به ميخانه سحر كردم <br />بسي جانهاي پاك آنجا كه در عشقت �نا گشته <br />به سر احوال مجنون و به دل شوق لب ليلي <br />بدوشم عشق رسوايي كه نقل اين و آن گشته <br />به هشياري نيابي ره به كنج خلوت وصلش <br />بنوش اي <i>دلشده</i> جامي كه ساقي در �شان گشته <br />تقديم بر او كه هرگاه به نهانخانه دل آمد نور آمد و زيبايي.... <br />يا نور<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-11412873?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-107759972002-03-15T13:35:00.000-08:002002-03-15T13:35:53.073-08:00يا حق <br />باز مي خواهم از <a href="http://www.iranian.com/ram/Revolution/shabnavard.ram">شبنورد</a> بگويم...از عشق عاشقان پاكي كه گ�تند : با ساز و ني، با جام مي، با ياد وي---شوري دگر اندازيم در دلكده جان <br />ولي بر سر عشقشان، آرمانشان چه آمد: <br />خواننده اشعار: مهدي �تحي <br />آهنگساز و سرپرست گروه: محمد رضا لط�ي <br />با صداي محمد رضا شجريان <br />شعر از: اصلان اصلانيان <br />اجراي گروه چاوش در زمستان 1356 <br />دستگاه شور <br />يا جبار<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-10775997?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-107755172002-03-15T13:21:00.000-08:002002-03-15T13:21:08.170-08:00يا حق <br />آريا هم بال و پر پرواز گر�ت...آريا جان مباركت...مبارك بر هر كسي كه مي شناسدت، اگر روزي پريدي به <b>آنجا كه سرود است و سرور است</b> يادي هم از ما كن، خوشحالم كه آنهمه حر� من و تو بي نتيجه نماند و يكيمان به آرزويش رسيد...حق پناهت باشد <br />الغرض خواستم به ياد آن روزها خاطره اي زنده كرده باشم: <br />درياب ز حال حكيمان سلوك خويش <br />سرگشته اي كه بنالي به حال زار خويش <br />دواي درد تو نبود نزد هيچ طبيب <br />درمان و درد خود بجوي از حبيب خويش <br />هر آنكه داد بانگ �ضل و كرم ز روي و ريا <br />از وي بدور باش كه باشد عدوي كيش <br />به هر سرا و سراچه مساي سر به مغاك <br />مريد پير دل خود باش اي درويش <br />كمند گيسوي يار است و نواي ساز <br />بهشت من آندم كه سركشم سبوي خويش <br />من گناه عشق به هيچ توبه م�روشم <br />خواهي گلايه كن و خواهي بيا به پيش <br />از اين عالم حجاب و رنگ �راتر شو <br />بردار پرده ها كه ببيني نگار خويش <br />هر آنچه گ�ت <i>دلشده</i> ز روي حب و ص�است <br />بسان آيينه كه بيني در آن جمال خويش.... <br />دلت گرم و سرت خوش باد---سلامم را تو پاسخ گوي <br />يا دبير<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-10775517?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-104090752002-03-05T07:31:00.000-08:002002-03-05T07:31:23.230-08:00يا حق <br />هستم من از عشقت ز هر ديوانه اي ديوانه تر <br />زيرا تو در حسني ز هر دردانه اي دردانه تر <br />ديوانگي ما را بود نسبت به اهل اين و آن <br />ماييم و در گيتي ز هر �رزانه اي �رزانه تر <br />هر دم منت از جان و دل بيش آشنا تر مي شوم <br />بينم تويي با من ز هر بيگانه اي بيگانه تر <br />باري حقيقت را چرا بينم عيان با چشم جان <br />ديدم بجز هر راز حق ا�سانه اي ا�سانه تر <br />كرديم جان و دل �دا، داديم خود را در بلا <br />در چشم ما بودي ز هر جانانه اي جانانه تر <br />در دام صياد ازل حيران �تادم تا ابد <br />مرغ دلم باشد ز هر ويرانه اي ويرانه تر <br />اي شمع جمع اهل دل، اي نور بخش آب و گل <br />در آتشت سوزم ز هر پروانه اي پروانه تر <br />يا وهاب<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-10409075?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-101354422002-02-25T23:05:00.000-08:002002-02-25T23:08:07.000-08:00يا حق <br />بله....باز هم حق و هميشه حق...عادتي كه من به تو دادم و عزيزي بزرگوار به من، هر چند كه براي من عادت نيست و مي داني كه نيست و مي داني كه چيست..آريا جان برايت نگ�تم كه خدا را قبول ندارم، گ�تم خداي خودم را قبول دارم...لااقل خداي من بي جوابم نمي گذارد ( و هزار و يك دليل ديگر كه ميدانم حوصله بحثش را نداري )...اما از توپ و تشرها كه بگذرم، آريا جان اينجا نبودم، نه روح و نه جسم. البته خودت خوب مي داني كه اينها بهانه است <br />راستش چيزي در خودم نمي بينم كه ارزش وقت عزيزان را داشته باشه ولي يك اعترا� اعتراض گونه دارم: وقتي نوشته هايت را مي خوانم ناراحت مي شوم كه چرا شهرت بين من و تو اينقدر �اصله انداخته...آخر آن زمان كه اينقدر معرو� و مشهور و محبوب و... نبودي، برادرم بودي و معلمم، مصاحبم بودي و مباحثم، اما حال........بگذريم...با عقايدت موا�قم...با تمامش ولي غرق در تجربه اي هستم بزرگ و زيبا..عين ذات حق شايد هم جلوه اي از اوست كه: آتشي از عشق بر جان بر�روخت---سر به سر حر� و عبارت را بسوخت.....اين را براي تاج سرم گ�ته ام، به تو هم مي گويم، اگر خواستي گوش كن: <br />بيا كه درد سينه ام دگر نمي دهد امان <br />بيا كه خون دل همي ز ديده ميشود روان <br />ببين كه از ديار غم تو را صداي ميزنم <br />بيا كه غير نام تو نميرود بر اين زبان <br />گلوي سرخ بلبلان ز داغ هجر سنبل است <br />كه ناله شان �سانه شد به سعي و كوشش خزان <br />اگر تو باشي ام به بر مرا چه �كر خير و شر <br />بيا كه بنده ات منم به هر زمان و هر مكان <br />نگاه كن، نگاه كن كه در دلم اميد تست <br />بيا بيا نگار خوش، بيا به جسم من روان <br />چگونه دم زنم اگر كنم به عشقت ادعا <br />خلوص عاشق آن بود كه بسته باشدش دهان <br />نه وقت سر شكستگي كه نوبت پريدن است <br />بيا كه از نوازشت رسم به اوج آسمان <br />بيا و كن عنايتي به حال زار <i>دلشده</i> <br />به رنگ عارضش نگر كه حال دل كند بيان <br />يا مجيد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-10135442?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-96462112002-02-12T08:37:00.000-08:002002-02-12T08:37:11.606-08:00يا حق <br />از خالق آرش گ�تم...به <a href="http://www.ayene.com">اينجا</a> يك سري بزنيد تا با خود آرش هم آشنا شويد...آرشي كه <b>كسرايي</b> آ�ريد. بدون مبالغه ، اين زيبا ترين آرشي است كه تا كنون ديده ام... با موسيقي بجا و تصاوير مناسب. <br />از زحمات بيدريغ <b>آرش عاشوري</b> تشكر مي كنم <br />يا صبور<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-9646211?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-95338122002-02-08T17:12:00.000-08:002002-02-08T17:18:59.000-08:00يا حق <br />سالروز درگذشت خالق <i>آرش</i> است...خالق <i>اشك مهتاب</i>...خالق <i>دريا دل</i>....از دوستان صميمي سايه، ش�يعي كدكني و شاملو بود <br />به خاطر گرايش هاي سياسي در زندگي مشقتها ديد...هجرانها كشيد...تبعيدها شد ولي <b>سياوش كسرايي</b> آن نيست كه پيش ضربات روزگار خم شود...جايش هم در كتابها و مجلات و مقالات نيست...همه ميدانيم كجاست.....بر آن نيستم كه از زندگيش بگويم، يادش مرا بس است...از شعرهايش هم نخواهم گ�ت، همه ميدانند...همه ح�ظند...همه مستند...اما سايه كه او نيز از اين كج مدار زهر چشيده در <a href="http://www.radioazadi.org/realaudio/today/20020208_1600_3254_4945.ram">�راقش</a> ناليد. شنيدم كه ناراحتي قلبي دارد، تمام تنم لرزيد...يادم مي آيد كه پس از مرگ نيما خطاب به استاد <b>شهريار</b> گ�ته بود: <br /><b>شهريارا تو بمان بر سر اين خيل يتيم---پدرا، يارا، اندوه گسارا تو بمان</b> <br />كه مرحوم شهريار نيز پاسخ گ�ته بودند كه : <br /><b>سايه جان ر�تني هستيم، بمانيم كه چه؟---زنده باشيم و همه روضه بخوانيم كه چه؟</b> <br />حالا پس از ر�تن نيما و شهريار و كسرايي و شاملو و مشيري و ................ <br />نه...تو ديگر نه.... <br />خبرش را <a href="http://shargi.blogspot.com">قاصدكي</a> مهربان برايم آورد كه منت دارش هستم <br />يا كريم<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-9533812?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-94194892002-02-05T17:15:00.000-08:002002-02-05T17:15:36.316-08:00يا حق <br />در هواي وصل آن مه بيقرار آمد دلم <br />با شرار آتش عشق آشنا آمد دلم <br />جام بيرنگي كه چون آيينه عيبم مي نمود <br />جام خون شد، همچو باده گلعذار آمد دلم <br />همدم روز سيه، پيمانهً صبر و شكيب <br />يار ديگر برگزيد، با من غريب آمد دلم <br />روزگار مستي من چون شهابي شد خموش <br />نوبت مستي دل گشت و خمار آمد دلم <br />هر چه با دل بسته بودم عهد و پيمان از ازل <br />عهد و پيمان برشكست و بي و�ا آمد دلم <br />اختيار از من ربود آن جعد گيسوي نگار <br />در عبور از دشت عشقش ساربان آمد دلم <br />مكتب دلدادگي از جمله مكتبها جداست <br />هم در اين مكتب مرا آموزگار آمد دلم <br />دل بر�ت و <i>دلشده</i> در ماتم هجرش گريست <br />خون دل بر ديده جاري شد كه پاك آمد دلم <br />يا بصير<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-9419489?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-93604882002-02-04T05:56:00.000-08:002002-02-04T06:00:33.000-08:00يا حق <br /><a href="http://www.hees.blogspot.com">آريا</a> پنجه ات درد نكنه...چه كردي با ما...هر چند داغ دلم تازه شد ولي ديدي وقتي كسي از دردي كه داري ميگه منقلب ميشي ؟! من هم منقلب شدم...من هم اشك ريختم...سر به ديوار كوبيدم...�رياد زدم... نه...�كر نكني پشيمون هستم ها ؟! ولي اين درد آزارم ميده كه توي اون درگيريها هم درست مثل زمان انقلاب از احساسات پاك <i>من</i> و <i>تو</i> و <b>احمد</b> و.... سؤاست�اده شد. انگار ما �قط گوشت دم سوراخ توپ بوديم...از خودم نميگم چون كاري نكردم كه به گ�تن بياد ولي <b>احمد</b> ها چي؟ <b>كاظمي</b> ها چي؟ آيا براي آنها هم اشك نريزم؟ آيا سر مردمي كه از كنار پياده رو داد ميزدند <i>دانشجو، دانشجو حمايتت ميكنيم</i> ولي �قط با شنيدن صداي شليك اشك آور �رار ميكردند هم داد نزنم؟! آيا �قط ما بوديم كه مشكل داشتيم؟ يعني بقيه ملت هميشه در صحنه (به عنوان تماشاچي!!) در ر�اه و خوشي بودند و هستند؟ آيا حق ندارم با چشم تر داد بزنم: <br /><b>زين همرهان سست عناصر دلم گر�ت شير خدا و رستم دستانم آرزوست</b> ؟ تو را به صداقتت، تو را به روح پاكت تو را به <i>آريا</i> قسم ميدهم كه به سؤال <b>من</b> هايي كه ديگه <b>من</b> نيستند جواب بده...ميدونم كه تو هم از اون گروهي ولي گ�تم شايد چيزي بدوني كه با گ�تنش طو�ان دل من هم كمي آروم بشه <br />سرت رو درد آوردم، ميدانم كه ميبخشي ام <br />يا لطي�<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-9360488?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-91989072002-01-30T08:45:00.000-08:002002-01-30T09:07:03.000-08:00يا حق <br />سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي <br />دل ز تنهايي بجان آمد خدا را همدمي <br />بله...از ميان رسوم روزگار اين يكي وقتي دامنگير بزرگان مي شود آدم از هر چه رسم و روزگار و ....هست بيزار مي شود (من كه اينطورم) منظورم مرگ است كه حق است ولي مرگ بزرگان و خصوصا هنرمندان به دلم آتش ميزند. صبح امروز باخبر شدم كه �روزان شمع موسيقي، استاد آهنگساز و نوازنده چيره دست ويولن <b>اسدالله ملك</b> ديگر نمي خواهد خاكيان از نواي سازش مست شوند و گويي حضرت دوست او را لايق عرشيان دانست نه �رشيان، ولي دل كه زخمهايش را زخمه هاي ساز <b>ملك</b> مرهم بوده هيچگاه �راموشش نخواهد كرد...يادش گرامي <br />يا قهار<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-9198907?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-91035482002-01-27T15:57:00.000-08:002002-01-30T09:08:48.000-08:00يا حق <br />گوشه اي از گ�ته هاي چند تن از بزرگان موسيقي ايران را كه به نظر من عميق بود گ�تم براي شما هم بنويسم شايد به درد شما هم بخورد: <br /><b>در اين سن (ه�تاد و شش سالگي) تار ميزنم...شب و روز ميزنم. با شير اندرون شد و با جان بدر رود. اگر روزي نتوانم تار بزنم خواهم مرد...ميدانم</b> <br />زنده ياد <b>مرتضي ني داود،‌ تارنواز و آهنگساز (1279-1369) <br /><b>متاًس�م كه ملت ما و حتي دانشمندان موسيقي ن�هميدند كه موسيقي ملي ايران را نبايد با موسيقي علمي غربي بسنجند، موسيقي علمي غربي پديده ايست براي همه دنيا...من خود ذاتا از موسيقي ملي بيشتر خوشم مي آيد و دلم ميخواهد آن موسيقي را گوش كنم. موسيقي علمي چيزي نيست كه در گوش آدم صدا كند</b> <br />شادروان <b>مرتضي حنانه</b> آهنگساز و نوازنده پيانو (1301-1368) <br /><b>موسيقي ايراني قبالهً حيثيت و سند شرا�ت ماست...از مخبرالسلطنه ها تا رضا محجوبي ها، همه براي اين زبان همگاني رنج برده اند و مايه گذاشته اند...اين موسيقي را نميشود به زنجير كشيد و يا مقيدش كرد. بايستي با جان و دل، با گوش باطن از استاد �را گر�ت</b> <br />مرحوم <b>ابولحسن اقبال آذر</b> (اقبال السلطان) خواننده و كارشناس آواز (1242-1350) <br /><b>اول همه چيز اخلاق است بعد هنر...نود و نه درصد اخلاق و انسانيت و يك درصد هنر...</b> <br />زنده ياد <b>حسين تهراني</b> نوازنده و مخترع نت براي تمبك (1290-1352) <br /><b>روي هنر حساب كردن، انتظار تشويق و تقدير داشتن، خصايص كساني است كه به هنرمندي تظاهر ميكنند و هنرمند واقعي نيستند. زندگي بدون هنر كه من حتي تصور آن را هم نمي توانم بكنم شبيه زندان سياهي است كه در آن همه كونه حقي را از انسان سلب ميكنند</b> <br />شادروان <b>ابولحسن صبا</b> موسيقيدان، نوازنده و صاحب ردي� براي ويولن، تار و ستار، سنتور، تمبك و آواز (1281-1336)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-9103548?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-90384952002-01-25T08:02:00.000-08:002002-01-25T08:05:56.000-08:00يا حق <br />نميدانم كه تا بحال نوار <b>عشق داند</b> را گوش كرده ايد يا نه...بله همان نوار كه با اسم <b>كنسرت ابوعطا</b>نيز معرو� است. با هنرمندي پنجه محمد رضا لط�ي و آواز استاد شجريان و جالب آنكه تمام اين كنسرت بداهه ميباشد!!! البته اين دو استاد كنسرت بداهه به ات�اق هم زياد داشته اند ولي گويي اين يكي از قماش ديگر است. پيش درآمدي كه لط�ي در اين اثر اجرا كرده به نظر من از شاهكارهاي ضبط شده با تار است كه شايد هيچوقت تكرار نشود توصيه ميكنم حتما گوش كنيد و يكي ديگراز نكات زيباي اين شاهكار انتخاب غزل آسماني لسان الغيب است: <br />در نظر بازي ما بيخبران حيرانند <br />من چنينم كه نمودم دگر ايشان دانند <br />عاقلان نقطه پرگار وجودند ولي <br />عشق داند كه در اين دايره سرگردانند <br />جلوه گاه رخ او ديده من تنها نيست <br />ماه و خورشيد همين آيينه مي گردانند <br />عهد ما با لب شيرين دهنان بست خدا <br />ما همه بنده و اين قوم خداوندانند <br />م�لسانيم و هواي مي و مطرب داريم <br />آه اگر خرقه پشمين به گرو نستانند <br />وصل خورشيد به شب پر�ه اعمي نرسد <br />كه در آن آيينه صاحب نظران حيرانند <br />لا� عشق و گله از يار، زهي لا� دروغ <br />عشقبازان چنين مستحق هجرانند <br />مگرم چشم سياه تو بياموزد كار <br />ور نه مستوري و مستي همه كس نتوانند <br />گر به نزهتگه ارواح برد بوي تو باد <br />عقل و جان گوهر هستي به نثار ا�شانند <br />زاهد ار رندي حا�ظ نكند �هم چه شد <br />ديو بگريزد از آن قوم كه قرآن خوانند <br />گر شوند آگه از انديشه ما مغبچگان <br />بعد از اين خرقه صو�ي بگرو نستانند <br />يا وكيل<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-9038495?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-89453342002-01-22T14:34:00.000-08:002002-01-22T14:36:55.000-08:00يا حق <br />قبل از هر چيز از لط�ي كه دوستان در حق من داشتند تشكر ميكنم چراكه با پيامهاي زيبا و سرشار از محبتشان به سراچه سرد من نور بخشيدند. خواهش ميكنم اگر نظري يا انتقادي داشتيد از اين حقير دريغ ن�رماييد <br />سر و تن �داي حر�ي كه ثناي او بگويد <br />دل و جان هلاك عشقي كه وصال او بپويد <br />اگر او به گوشه چشمي بربوده از برم دل <br />ز سرم هواي وصلش نرود، ور او بگويد <br />شده ام غلام كويش به اميد آنكه روزي <br />بگشايدم در بخت و ز حال من بجويد <br />منم آن گداي مسكين كه به عاشقي شهيرم <br />عجبست اگر ز اشكم گل حسرتي نرويد <br />برسان ز بوي زل�ش به من اي صبا شميمي <br />چه بود در آن دو گيسو كه به سان گل ببويد <br />به جز از و�اي آن مه نبود گناه اين دل <br />كه به آب ديده خواهد ز دلم گنه بشويد <br />اگرش نظر نباشد به من خراب بيكس <br />دل من دگر نداند ز غمش كجا بمويد <br />چو شرار عشق آن گل سروپاي <i>دلشده</i> سوخت <br />شده شمع مح�ل غم كه ز راز دل بگويد <br />يا شكور<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8945334?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-88146102002-01-18T06:53:00.000-08:002002-01-18T06:57:49.000-08:00يا حق <br />آريا جان از الطا�ي كه در حق من داشتي و داري ممنونم...راستش من كه لياقتش رو ندارم ولي اميدوارم روزي بتونم جبران كنم.ضمنا ما كجا و پنجه درآويختن با اساتيدي چون شما كجا.... اين چند خط هم تقديم به شماست: <br />اي كه با برق نگاهي حال دل شادان كني <br />شايد ار يادي ز اين م�تون بي سامان كني <br />اي كه چون رويت نديده چرخ گردون ديگري <br />روي خود بر من نمايان كن كه درمانم كني <br />درد ما از جور تو سر بر �لك زد، اي دريغ <br />زآنهمه مرهم كه در لعل لبت پنهان كني <br />در كدامين مذهبست اين شيوهً عاشق كشي <br />اين نه رسم دلبري باشد كه با ياران كني <br />قصه چشم سياهت رونق ميخانه هاست <br />زاهدان را بي خبر دمساز ميخواران كني <br />خمس آن روي نكو را بوسه اي كن اي صنم <br />هم بدان بوسه همانند دم عيسي كني <br />آه مسكينان بگيرد دامنت را عاقبت <br />زين قساوتها كه بر احوال دلريشان كني <br />دم �رو دركش ز بيداد و شكايت <i>دلشده</i> <br />شاه خوبان را كجا همسنگ درويشان كني <br />يا كبير<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8814610?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-87571342002-01-16T12:55:00.000-08:002002-01-16T12:56:44.000-08:00يا حق <br /><a href="http://www.hees.blogspot.com">آريا</a> گله كرده بود كه چرا شعر هاي خودت را نمي نويسي؟ من هم جواب دادم كه نوشته هاي من شعر كه نيست بلكه به نوعي توهين به شعر نيز هست!!! <br />در چه حال و با چه انگيزه اي اين كلمات را نوشتم بماند ولي حمل بر خودستايي اين حقير ن�رماييد...به هر حال ايشان �رمود كه من يك نمونه اش رو بنويسم تا ديگران قضاوت كنند من هم عرض كردم بروي چشم: <br />بر دل ز كوي رحمت يارم گشاده بابي <br />وان مه رخ شكر لب داده مرا جوابي <br />كاي عقل تو رميده كم كن �غان و زاري <br />بشكن سبوي غم را كامد زمان شادي <br />هر كس كه چشم پوشيد از ساقي و صراحي <br />بختش چو زل� من باد، عمرش همه تباهي <br />گ�تم شوم غلامش آنكس كه خالق توست <br />كان روي تو بياراست بهتر ز هر جمالي <br />گ�تا كه نكته اينجاست، هم مدح تو مر او راست <br />هم او به تو نموده الطا� لايزالي <br />گ�تا درآ در آتش از شور و شادماني <br />كز نور او رسيده بر جان تو شعاعي <br />جز ياد او ميانديش گر بيدلي و عاشق <br />جز ذكر او مزن دم تا بشنوي معاني <br />ذاتش كمال عشق است آن پرتو تعالي <br />سرمست از آن قدح شو ني باده ريايي <br />اي “دلشده“ بر آن باش كز او مدد بخواهي <br />هم در ره طريقت هم وقت عشقبازي <br />يا بي مدد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8757134?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-86677842002-01-13T19:28:00.000-08:002002-01-13T19:32:57.000-08:00يا حق <br />ممكن هست كه �كر كنيد من قرار بوده �قط در مورد هنر بنويسم و حر�ي از سياست نباشد كه گويا با اين يكي دو نوشته اخير زير قولم زده ام و حق هم داريد چون نه از سياست سر در مياورم نه خوشم مي آيد!!! ولي وقتي سياست خودش را داخل زندگي ما ميكند ما هم سر به سرش ميگذاريم. <br />راستش مي خواستم از حال پريشان و احوال سر در گم خودم بنويسم كه چشمم ا�تاد به د�تري كه روي ميزم باز مانده بود با شعري از شهيد راه هنر: مرحوم <b>طبري</b> كه من ارادت خاص به ايشان دارم و آنچه كه من سعي ميكنم با زبان قاصرم بگويم او به زلالي چشمه حقيقت شرح داده...ترجيح دادم كه با كسب اجازه از روح بزرگش اين شعر را جايگزين كلمات ناتوان خودم كنم: <br />چه اشباحيست در گردش بر اين كهسار آبي رنگ؟ <br />گمانم از زماني دير ميجويند و ميپويند <br />چه ميجويند؟ ازبهر چه ميپويند اين اشباح؟ <br />گمانم سايه هايي از نياكانند در اين دشت <br />از اسن وادي سپاه <b>مازيار</b> و <b>رزمجو</b>× بگذشت <br />از اين ره <b>سندباد</b> آمد وز آن ره ر�ت <b>مرداويج</b> <br />همين جا گور <b>مزدك</b> بود و آنجا مكمن <b>بابك</b> <br />دمي خاموش...اينك بانگهايي ميرسدي در: <br />سرودي گرم ميخوانند ياراني كه با <b>حيدر</b>× سوي پيكار پويانند <br />بشنو در ضمير خود نواي جاوداني <b>اراني</b>× را كه ميگويد: <br /><i>براه زندگي از زندگي بايست بگذشتن !!!</i> <br />بر اين خاكي كه ايران است نامش، بانگ انساني <br />دمي پيش نهيب شوم اهريمن نشد خاموش <br />در اين كشور اگر جبارها بودند مردم كش <br />از آنها بيشتر گردان انسان دوست جنبيدند <br />به ناخن خارهً بيداد را بي باك سنبيدند <br />�روزان مشعل اندر دست...آواي طلب بر لب <br />به دژهايي يورش بردند كش بنيان به دوزخ بود <br />به موج خون �رو ر�تند ليكن <br />�وج بي باكان نترسيد از بد زشتان...نپيچيد از ره پاكان <br /><b>اراني</b> بذر زرين بر �راز كشوري ا�شاند <br />اراني مرد، بذرش كشتزاري گشت پر حاصل <br />به زندان روح پر جولان و طيارش نشد مد�ون <br />به زير سنگ سرد گور ا�كارش نشد مد�ون <br /><b>اراني</b> در سرود و در سخن بگشود راه خود <br />كنون در هر سويي پرچم گشايد با سپاه خود <br />بمرد ار يك شقايق زير پاي وحش ناميمون <br />شقايق زار شد ايران به رغم ترسها...شكها <br />برآمد عصر رستاخيز مردم <br />قهرمان خيزد از اين خاك كهن <br />گم گاه <b>مزدكها</b> و <b>بابكها</b>... <br /><b>مقنع</b>× گ�ت گر اكنون مرا پيكر شود نابود <br />روان من نمي ميرد، به پيكرها شود پيدا <br />ز دالان حلول آيم به جسم مردم شيدا <br />برانگيزم يكي آتش بجان خلق آينده <br /><b>مقنع</b> شد به گور اما مقنع ها شود زنده <br />ستمگر بس عبث پنداشت كشتن هست درمانش <br />ولي تاريخ �ردايي �روگيرد گريبانش <br />به خواري از �راز تخت بيدادش �رود آرد <br />سخن در آن نمي رانم كه اين دم دير و زود دارد <br />ولي شك نيست كاخر نيست جز اين رأي و �رمانش <br />سپاه پيشر�ت اند و تكامل اين جوانمردان <br />سپاهي اينچنين از وادي حرمان گذر دارد <br />بسوي معبد خورشيد پيمودن خطر دارد <br />ولي هر كس از اين ره ر�ت، بخشي شد ز نور او <br />هم آوا گشت با �ر و شكوه او...غرور او <br />مجو اي هموطن از ايزد تقدير بخت خود <br />طلب كن بخت را از جنبش بازوي سخت خود <br />جهان ميدان پيكار است، بي رحمند بدخواهان <br />طريق رزم ناهموار، قدارند همراهان <br />نآيد ز آسمانها هديه اي <br />ني قدرتي غيبي برايت س�ره اي گسترده اندر خانه بر چيند <br />بخواب است آنكه راه و رسم هستي را نمي بيند <br />كليد گنج عالم رنج انسانيست، آگه شو <br />دو ره در پيش، يا تسليم يا پيكار جان �رسا <br />از آن راه خطا برگرد و با همت بر اين ره شو <br /><b>اراني</b> گ�ت در شطي كه آن جنبنده تاريخ است <br />مشو زان قطره ها كاندر لجنها بر كران مانند <br />بشو امواج جوشاني كه دائم در ميان مانند......... <br /><b><i>رزمجو</i></b> = حسين رزمجو از نويسندگان و رهبران حزب توده <br /><i><b>حيدر</b></i> = حيدرخان عمو اغلي از روشن�كران و پيشروان نهضت پيشه وري <br /><b><i>اراني</i></b> = دكتر تقي اراني از بانيان حزب توده <br /><b><i>مقنع</i></b> = يوس� مقنع از بانيان و اولين شهيدان حزب توده <br />يا غ�ور <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8667784?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-85822712002-01-10T16:43:00.000-08:002002-01-10T16:44:11.000-08:00يا حق <br />شبنورد: سروده <b>اصلان اصلانيان</b> <br />شب است و چهره ميهن سياهه <br />نشستن در سياهي ها گناهه <br />ت�نگم را بده تا ره بجويم <br />كه هر كه عاشقه پايش به راهه <br />برادر بي قراره.برادر شعله واره.برادر دشت سينه اش لاله زاره <br />شب و درياي خو� انگيز و تو�ان <br />من و انديشه هاي پاك پويان <br />برايم خلعت و خنجر بياور <br />كه خون ميبارد از دلهاي سوزان <br />برادر نوجونه.برادر غرق خونه.برادر كاكلش آتش�شونه <br />تو كه با عاشقان درد آشنايي <br />تو كه هم رزم و هم زنجير مايي <br />ببين خون عزيزان را به ديوار <br />بزن شيپور صبح روشنايي <br />برادر بي قراره.برادر نوجونه.برادر شعله واره.برادر غرق خونه <br />برادر كاكلش آتش�شونه <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8582271?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-85471852002-01-09T13:21:00.000-08:002002-01-10T06:48:54.000-08:00يا حق <br />دلم خيلي گر�ته است..دارم نوار قا�له سالار <a href="http://www.geocities.com/arashfayyazi/lotfi.htm"><b>محمد رضا لط�ي</b> </a>را گوش مي كنم. تكنوازي و بداهه نوازي در سگاه... با صداي نه چندان گرم ولي عاشقانه خودش ناله ميكند..خيلي پهلواني مي خواهد كه با يك ستار...�قط يك ستار روي صحنه بروي و دو ساعت تمام تماشاچي را روي صندلي ميخكوب كني كه هيچ ...اشكش را هم در بياوري ! و بغضم وقتي ميتركد كه يادم ميا�تد به خاطر آن از خدا و هنر بيخبري كه وسط كنسرتي اوايل انقلاب در ايران دست بر شانهً لط�ي گذاشت.از صحنه پايينش كشيد و گ�ت <i>تمامش كن !! </i>ما ديگر روي اين ارجمند را در ايران نديديم. البته به قول استاد <b>ارشد طهماسبي </b>او نميدانست كه لط�ي سالها پيش اين كار را كرده است!!! او نميدانست كسي را از صحنه پايين كشيده كه دو سال پيش راست ترين راست پنجگاه را بر مزار حا�ظ اجرا كرده...كسي كه تار را در شرايط بي سامان موسيقي آن دوران زنده نگاه داشته....براي همين انقلاب چقدر زحمت كشيد؟...<b>سپيده </b>‹ايران اي سراي اميد› را ساخت...<b>شبنورد</b> را ساخت...با هر مضرابش پندي داد و با هر چرخش انگشتش گرهي گشود....از اولين كساني بود كه از راديو شاهنشاهي استع�ا داد...تا اجرش اين باشد كه بگويند اگر ميخواهي كنسرت بدهي بايد موهايت را كوتاه كني...تا شبانه به منزلش بريزند و تارش را بشكنند و در حياط آتش بزنند و سرش داد بزنند كه بجاي مملكت به �كر قر كمر هستي!!!!هر چند عاشقيست بي نياز از ما........اما مگر روزگار چند خداوندگار تار كه در هر تكنوازي به سان يك گروه مينوازد به ما بخشيده؟...دلم خيلي گر�ته است.....ديگر نمي خواهم بنويسم...مي خواهم بروم بگريم.... <br />جانم ملول گشت ز �رعون و ظلم او---آن نور روي موسي عمرانم آرزوست...... <br />يا كريم<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8547185?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-84682022002-01-06T17:14:00.000-08:002002-01-06T17:14:14.520-08:00يا حق <br />امروز با عزيزي كه ارادت دارم خدمتشون صحبت ميكردم و از ايشان پرسيدم: چرا نمي خواهي كه همه از �رمايشات شما است�اده ببرند؟ ايشان هم جواب داد كه از ايجاد مزاحمت برخي راه گمكردگان نگران هست...خواستم جواب اين عزيز رو با شعري از زنده ياد « احسان طبري » داده باشم: <br />آنكه جانش شد ز تهمت ريش در راه حقيقت <br /> سعي خود را گو نمايد بيش در راه حقيقت <br />تا از اول خويش را بهر بلا حاضر نسازد <br /> كي رود كارش به آخر پيش در راه حقيقت <br />ا�تراگويان �راوانند � از غوغاي آنان <br /> ره مده بر جان خود تشويش در راه حقيقت <br />مرگ و رسوايي و �قر و زجر در هر سو ببيني <br /> صد طلسم از خصم كا�ر كيش در راه حقيقت <br />بدترين پستي به گيتي شيوه نا حق گراييست <br /> جز ز نا حقي بجان ميانديش در راه حقيقت <br />كينه ورزي از سوي ياران عذابي هول باشد <br /> زهر قاتل هست با اين نيش در راه حقيقت <br />ليك آنسان باش در اين عرصه كان پيوسته بودي <br /> پر گذشت و خاضع و درويش در راه حقيقت <br />هر چه بوجهلان به كذب خويش راهت را ببندند <br /> اي پيمبر شو به صدق خويش در راه حقيقت <br />به اميد آن روز كه هر كس راه حقيقتش را بيابد...... <br />يا حكيم<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8468202?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-84612242002-01-06T12:03:00.000-08:002002-01-06T12:59:37.000-08:00 يا حق <br />راستش يادم ر�ت آدرس <a href="mailto:delshode@aol.com">e-mail</a> رو براي عزيزان بذارم كه اگر خواستند بنده نوازي كنند دسترسي داشته باشند..در ضمن 1 سايت هم در مورد چند تن از <a href="http://www.geocities.com/arashfayyazi/">اساتيد موسيقي سنتي</a> ساختم كه اگر مايل بوديد تشري� بياريد قدمتون سر چشم. <br />يا عليم....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8461224?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3269268.post-84417812002-01-05T16:14:00.000-08:002002-01-06T07:49:09.000-08:00 يا حق <br />با لب دمساز خود گر ج�تمي <br />همچو ني من گ�تنيها گ�تمي <br />سلام بر هر عزيزي كه اين حقير رو قابل دونسته و وقت گذاشته تا عرايض بنده رو بخونه...قبل از هر چيز بايد از ابر بيدريغ مهرباني « <a href="http://www.hees.blogspot.com/">آريا </a>» تشكر كنم كه من رو با اين محيط آشنا كرد....راستش اگر در مورد من بخواهيد بدونيد . اسمم: دلشده....كارم: تحصيل عشق...و علاقه ام: موسيقي اصيل ايراني و شعر و ادبيات كلاسيك هست...ديوانهً هنرم و با وجود اينكه زندگي ام رو به پاي هنر گذاشتم عاشقانه �رياد ميزنم كه: <br />من نخواهم كرد ترك لعل يار و جام مي---- زاهدان معذور داريدم كه اينم مذهبست.....ممكنه �كر كنيد از خودم تعري� ميكنم ولي اين اصلا در مرامم نيست چراكه باور دارم : <br />در بزم عشق بازان ما را روش خموشيست---هر عاشقي كه دم زد در عاشقي كم آمد.... <br /> اميدوارم كه اين حقير رو در جمع خودتون بپذيريد و بتونم از شما بياموزم.. <br />يا رئو�<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3269268-8441781?l=delshodeh.blogspot.com' alt='' /></div>arashhttp://www.blogger.com/profile/01265155737529209345noreply@blogger.com